Gaibet Kavramının Şii Düşüncesindeki Yeri

# Gaibet (Gizlilik) ve İntizar (Bekleyiş) Felsefesi Şiî inancının en temel yapı taşlarından biri, on ikinci İmam, Muhammed el-Mehdi'nin (a.f) hayatta olması, ancak ilahi bir hikmet gereği gözlerden gizli (gaip) bulunmasıdır. Gaibet kavramı, dışarıdan bakıldığında bir boşluk veya mahrumiyet gibi algılansa da, Şiî irfan ve sosyolojisinde muazzam bir dinamizmin ve devrimci ruhun kaynağıdır. ## İki Gaybet Dönemi İmam Mehdi'nin hayatında iki gaybet dönemi yaşanmıştır: 1. **Gaybet-i Suğra (Küçük Gizlilik):** Yaklaşık 69 yıl süren bu dönemde İmam, dört özel naibi (elçisi) aracılığıyla ümmetle irtibat kurmuş ve toplumu tam bir gizlilik sürecine hazırlamıştır. 2. **Gaybet-i Kübra (Büyük Gizlilik):** 329 (hicri) yılında dördüncü naibin vefatıyla başlamış ve halen devam eden dönemdir. Bu dönemde özel naiplik kalkmış, sorumluluk "Adil Fakih"lere (müçtehitlere) bırakılmıştır. ## Bulutların Arkasındaki Güneş Meşhur bir hadiste İmam'ın gaybet dönemindeki faydası, **"Bulutların arkasında kalan güneşin dünyaya faydasına"** benzetilmiştir. Bulutlar güneşin doğrudan görülmesini engellese de, ısısını, ışığını ve yerçekimi etkisini yok edemez. Benzer şekilde, İmam (a.f) da yeryüzünün ontolojik direği olarak ilahi feyzin kullara ulaşmasını sağlar. ## İntizar: Aktif Bir Eylem Modern çağda "beklemek" genellikle eylemsizlik olarak algılanır. Ancak "En hayırlı amel ferci (kurtuluşu) beklemektir" hadisindeki **İntizar**, adaletin ve hakkın yeryüzüne hakim olması için bireyin önce kendini, sonra çevresini ıslah etmesi demektir. Silahını kuşanmış bir askerin komutanını beklemesi ile uyuyan birinin beklemesi bir tutulamaz. Gerçek bir muntazır (bekleyen), zalimlerle mücadele eden ve İmam'ın zuhuru için zemin hazırlayan aktif bir mümindir.