İrfani Açıdan Dua

# İrfani Açıdan Dua ve Sahife-i Seccadiye Dua, İslam irfanında kulun Yaratıcısı ile kurduğu en saf, en aracısız ve en dikey iletişimdir. Kur'an-ı Kerim'de "Duanız olmasa Rabbim size ne diye değer versin?" (Furkan, 77) buyrularak insanın varoluşsal değerinin duaya bağlandığı görülür. Ancak Ehl-i Beyt mektebinde dua, sadece ihtiyaç anlarında Allah'tan bir şeyler istemek (niyaz) değil, aynı zamanda kulun kendini inşa etme sürecidir. ## Duanın Hakikati İmam Zeynelabidin'in (a.s) eşsiz eseri Sahife-i Seccadiye, duanın bu dönüştürücü gücünü en iyi yansıtan metindir. İmam Seccad (a.s), Kerbela katliamından sonra toplumun içine düştüğü derin ahlaki çöküntüyü "dua" silahıyla tedavi etmeye çalışmıştır. Onun duaları bir yandan insanın zaaflarını ve günahkarlığını yüzüne vururken, diğer yandan Allah'ın sonsuz rahmet okyanusuna işaret ederek ümit aşılar. ## Mekarimü'l-Ahlak (Ahlaki Erdemler) Sahife-i Seccadiye'nin 20. duası olan Mekarimü'l-Ahlak, irfanın pratik hayattaki tezahürüdür. İmam bu duada şöyle niyaz eder: > "Allah'ım! Muhammed ve Âline salat eyle ve imanımı imanın en kâmil derecesine, yakinimi yakinin en üstün mertebesine, niyetimi niyetlerin en iyisine ulaştır." Bu dua göstermektedir ki gerçek irfan; dağlara çekilip inzivaya varmak değil, toplum içinde yaşarken nefsi kötülüklerden arındırmak, haset yerine muhabbeti, kin yerine affediciliği koyabilmektir. Özetle, İmam Seccad'ın (a.s) dilinden dökülen dualar, kulun kendi acziyetini bilip ilahi kudrette fani olma (fena fillah) serüveninin yol haritasıdır.